Tydi fy Arglwydd yw fy rhan

Tydi, fy Arglwydd, yw fy rhan,
  A doed y drygau ddêl;
Ac er bygythion uffern fawr,
  Dy gariad sy dan sêl.

Oddi wrthyt rhêd, fel afon faith,
  Fy nghysur yn ddi-drai;
O hwyr i foreu
    fyth yn gylch,
  Dy gariad sy'n parhau.

Uwch pob rhyw gariad îs y nef
  Yw cariad pur fy Nuw;
Anfeidrol foroedd dyfnion maith,
  Heb fesur arno, yw.

Dechreuodd draw cyn
    creu y byd,
  Fe bery byth yn mlaen;
Heb un cyfnewid, ac heb drai,
  Pan elo'r byd yn dân.

O! deuwch, gwelwch, chwiliwch ef,
  Anfeidrol gariad mawr,
Ag sydd yn maddeu miloedd myrdd
  O feiau yn yr awr.

Yn para yn ffyddlon fyth heb drai,
  P'odd bynag y trŷ'r byd;
A phe cymysgai'r tir a'r môr,
  Yr un yw'm Duw o hyd.

gwelir:
  Doed uffern angeu a holl rym
  Uwch pob rhyw gariad îs y nef
  Wel dyma gyfoeth gwerthfawr llawn

Thou, my Lord, art my lot,
  And let evils come that may come;
And despite the threats of great hell,
  Thy love is under a seal.

From thee runs, like a vast river,
  My comfort unebbing;
From evening until morning
    forever as a circle,
  Thy love continues.

Above every kind of love under heaven
  Is the pure love of my God;
Vast, deep, immeasurable seas,
  Without measure on it, it is.

It began long before the
    creating of the world,
  It will continue forever on;
Without one change, and without ebbing,
  When the world goes to fire.

O come, see, seek him,
  Great, immeasurable love,
Which forgives thousands of myriads
  Of faults now.

Enduring faithfully forever without ebbing,
  However the world turns;
And if the land and the sea should mix,
  The same is my God still.